Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Work in Progress

Berichten met categorie Uncategorized

11-12-2017

Ramon was asked to shoot pictures of the new born puppies of Maya on Sunday in the afternoon. A week ago, she had another litter, not by Kuzco, but adorable just the same.

Marja Whats-apped me when the first three of nine were born.

 

 

I couldn’t wait to see them. So I already had taken a look earlier this week, and I warned Ramon only to take pictures. Because one look, and I can hear Cruella De Vil her famous sentence come out of Ramon his mouth; ‘I want those puppies!!!!’  with spraying on the letters P off course to emphasise the enthusiasm.

 

 

It finally started to snow late in the morning, just as the weather forecast had promised. So after a very slow Sunday morning start, we went out with Kuzco and Malha before we had to go the puppies, to play in the snow.

I loved-loved-lóved to actually witness Malha’s first encounter with snow. It made us both smile big-time, even though Ramon was a bit grouchy because I ran too eagerly outside, so he couldn’t prepare the settings of the camera while it was neatly covered in a large freezer bag to protect it from the falling snow.

 

 

But never the less, he shot some fantastic pictures!

 

 

And the smile and wonder on Malha her face was priceless. She couldn’t stop making snow angels rolling on her back.

 

 

It’s funny to see what snow does to children and doggies the same. Even an old girlfriend from the block, who strongly believes Malha has a serious case of ADHD, so better to avoid or be snippy at, was smiling, running, and playing together with Kuzco ánd Malha.

 

 

We completely lost track in time, and had less than 30 minutes to warm ourselves up for a bit, and to remove the ice balls from Malha’s fur, before we had to go to the puppies.

 

 

He didn’t say it out loud, but the twinkle in his eyes when he saw all 9 puppies snuggled deeply into Maya her fur to drink her milk, said more than enough.

 

 

 

He couldn’t stop snapping pictures. It was a little like travelling back in time. A year to be exact.

 

 

Because everything looked, smelled, and sounded the same when Malha was born.

 

 

It’s funny how fast you forget those little things.

So when we walked back home, we looked at each other with a big smile, when Malha jumped into Ramon his arms. Unbelievable how fast she has grown, but she will always remain our little puppy I guess, even though she has tenfolded her size.

Molly en Malha (Nederlands)

‘Malha-Malha-Malha!!! Voor de honderdduizendmiljoenste keer, stop met trekken aan je riem!!! Je bent een hele stoute hond!’

 

 

Malha schrok wakker uit een droom waar Ramon heel boos was op Malha. Dat maakte haar heel verdrietig. Ze droomde over die zelfde middag, toen ze samen aan het wandelen waren. Malha was zo ontzettend blij dat ze samen buiten waren, dat ze bijna uit haar velletje barste van blijdschap. Het is namelijk ook zo ontzettend leuk buiten! Overal lekker ruikend gras, en takken, en twijgjes, en onwijs grappig gevormde ballen om mee te spelen, die ze dennenappels noemen. Er zijn ook echt o-ve-ral mensen, wat betekend; lekkere oorkriebels en nieuwe honden vriendjes om mee te spelen.

We. Moeten. Echt. Opschieten. Ramon!

 

 

Maar Ramon was niet net zo blij als Malha. Sterker nog, hij gebruikte zijn nare zware stem, en gaf geen kusjes en knuffels toen ze thuis kwamen. Ze moest naar haar mandje…. om af te koelen.

Malha begreep er niets van. Afkoelen? Maar het is helemaal niet heet. Het enige wat ze wilde was haar intense geluk met Ramon delen, over alle fantastische, wonderlijke, dingen die je buiten kan vinden.

Maar Ramon was boos.

Wat een vreselijke nare droom was het toch. Wat zou ze nou toch kunnen doen om Ramon weer blij te maken als ze buiten zijn.

 

 

Ineens wist ze het. Ze dacht aan haar lieve vriendin Molly, die ze in het park had ontmoet. Molly is ietsje ouder dan Malha, en Malha kijkt erg naar haar op. Molly is namelijk heel groot, en heeft dezelfde kleuren als zij. Zwart, rood-bruin, en een beetje wit. Eigenlijk zijn ze dus gewoon een tweeling.

Molly is lief, en doet heel voorzichtig, maar kan ook lekker rollebollen zoals kleine, lieve, meisjes eigenlijk niet horen te doen. Malha was ervan overtuigd dat ze zusjes waren. Dus misschien dat Molly haar kan vertellen hoe ze Ramon weer blij kan maken.

Al gauw liepen ze weer in het park, en kon Malha haar vraag aan Molly stellen.

 

 

‘O. jazeker. Ik weet wel wat je bedoeld hoor Malha.’ zei Molly toen Malha haar weer tegen kwam in het park. ‘Áls Ramon met je gaat wandelen, hoor je netjes naast hem te lopen met de riem losjes tussen jullie inhangend. Wanneer Ramon je verteld te moeten zitten, en je riem los maakt…dan pas mag je rennen, spelen, en gek doen.’

Malha krabbelde achter haar oren. ‘Moet is echt zo langzaam lopen? Maar ik wil juist spelen!!’

‘Wil je het leren of niet? Ik kan je helpen om te leren volgen. Zo erg is het heus niet hoor.’ Molly gaf Malha een duwtje, waardoor Malha om viel. ‘Kom, dan gaan we eerst spelen.’ Malha moest vreselijk hard lachen. Het was zo ontzettend leuk om met Molly te spelen.

 

 

Terwijl ze druk aan het spelen waren, hield Molly haar riem voor Malha. ‘Probeer het andere eind van de riem te pakken als je kan.’

 

 

Malha dacht dat ze nog steeds aan het spelen waren, dus Malha rende al lachend en grommend achter Molly aan.

 

 

Toen Malha eindelijk de riem te pakken had, rende ze naast Molly mee. Malha had nog steeds dikke pret. Het was zo leuk!

 

 

Molly stopte met rennen, en gaf Malha de opdracht heel hard aan de riem te trekken. Zo hard als ze maar kon!

 

 

Natuurlijk kon kleine Malha het niet winnen. Molly is zo groot en sterk. Maar dat scheelde Malha niets. Ze was zo vrolijk en blij, dat Malha uit haar zelf de riem weer los liet, en naast Molly ging lopen.

 

 

‘Zie je nou wel? Zelfs volgen kan leuk zijn. Eigenlijk is volgen ook een beetje spelen. Want als je samen speelt, maak je elkaar blij. En hoe blijer ze zijn, hoe meer ze willen spelen en lachen met je.’

Jeetje. Molly was echt heel wijs. Ze had gelijk. Dit was echt heel leuk. Volgen was heus zo erg niet.

De volgende dag was het weer tijd voor puppy school. Malha had er zin in. Ze wilde zo graag laten zien wat ze van Molly geleerd had.

 

 

Ramon stond tegenover Malha, en lachte. ‘Ben je er helemaal klaar voor? Laat je me zien wat voor een grote meid jij wel niet bent? Ik weet zeker dat je het kan, klein draakje van me.’ Voordat Malha haar schooltas af deed om aan de les te beginnen, gaf Ramon haar nog snel even een dikke knuffel met een nog dikkere kus er achter aan.

En weet je wat?

 

 

Malha volgde vol trots Ramon met de riem losjes tussen hun in hangend. Ze hadden het zo naar hun zin, dat al de nieuwe dingen die ze moest leren, helemaal niet zo naar en moeilijk bleken te zijn. Het was gewoon hetzelfde als spelen.

 

 

Instagram

  • Longing for warm summer days So I painted a little
  • Paintings are piling up A portrait of my niece is
  • Munchmunchmunch Oinkoinkoink This is one happy little piggy! oilpainting pig
  • Happy doggy angry rooster oilpaintart artoftheday animals englishcockerspaniel greyrooster littlepainting
  • Like a camel I am brainlessly chewing and chewing to
  • Lets do something otterly crazy! funnyanimal otter otterlovers artoftheday oilpainting
  • Dahhh you make me blush  I think this could
  • Moving out our rental apartment means taking out all the
  • When having a reasonable good day I am painting all
  • How could you ever refuse anything with such a cuteness
  • I heard someone laughing today which sounded like a horse
  • Im so nervous waiting for some good news on our

Categories

Joyce Kleine – Work in Progress